As Voices Come and Go

Muffled are the voices
roaming around the room
Murmurs begin to
grow louder
Slow beats
become faster
As these sounds meet
and bump
one another

But they are nothing

Nothing compared
to the only voice
that calmed
my tumultuous nerves
The only voice
that soothed
my restless sleep
The only voice
that called forth my long gone laughter
The only voice I would follow wherever it might go

The only voice that matters to me the most

As it passed by
and made its way
it did not hear however
my own voice
bespeaking
it to be with me


Forever.

Bakit kasi nagsusulat pa gayong punung-puno na ng marka

Mahaba-habang panahon na rin ang nagdaan
Nang una kong ilapat ang aking panitik
Sa markadong sulatan

Sinubukang mapansin
Mula sa libu-libong sulatin
Sulat dito, sulat doon,
Ngunit ako ay bigo pa rin
…

Pagod na ako.
Subalit ibig ko pang magsulat.
…

Sumulat.
…

Sulat.
…

Ngunit hindi na kaya.
Mabigat na ang pluma
Sa mga daliring walang sigla.

Parirala. Salita. Titik.
Marahil may maisusulat pa
Sa papel na punung-puno na
Ng marka.

…

Hapung-hapo na ako.

Marahil wala talaga akong puwang
Diyan sa puso mo.

Ideya

T'wing nariyan ka sa aking isipan,
O, anong saya, 'pagkat mayro'ng maitatala!

Subalit ilang sandali lamang,
Ika'y tatakas na naman

At hindi na babalikan
Akong masugid na nag-aabang

Sa iyong aking inaalala
Bawat t'wina.

Dahil ako'y umaasa,
Balang araw ika'y maisusulat.

***

Ganoon ka nga ba talaga,
Kusang darating ngunit biglang mawawala?

Sadyang kay hirap
Ng iyong ginagawa -

Isipan ko'y pinarurusahan
Sa bagay na kawalan lamang ang bunga.

Ano ba ang iyong sadya
Sa iyong pagdaan -

Upang ako'y tulungan
O bigyan ng bigong pag-asa

Na ikaw ay mabasa
Sa maraming mga pahina

Hindi mo ba alam
Na sa iyo nakasalalay

Ang aking pag-aakdang
Siya namang aking ikinabubuhay?